Nie cierpię zszywania. Drażni mnie, psuje przyjemność z faktu dziergania, fuj. No i postanowiłam kombinować. Tyle, że na kilku drutach na okrągło też nie lubię... W ruch więc poszły druty żyłkowe, coś w stylu magic loop uskuteczniłam, ale po swojemu - czyli tak, jak sama wieki temu sobie próbowałam.
Sweterek dla drobnej niespełna 2 latki, rozmiar coś ok. 86. Druty nr 5, włóczka Always Magic (Rozetti, 180m/10 dag, wełna + akryl), z której robi się szalenie przyjemnie. Nabrałam 50 oczek, zamknęłam w koło. po 10 rozłożyłam na rękawy, po 15 na tył + przód (po tyle samo, bo i tak wymyśliłam rozpięte swetrzysko, to nie chciało mi się z głębszym dekoltem dłubać). Oczka dodawałam narzutami, w sumie po 8 narzutów w każdym nieparzystym rzędzie. Pomiędzy narzutami robiłam po 2 oczka, zawsze prawe. Nie wiem, ile zrobiłam okrążeń z dodawaniem, bo mierzyłam na córce. Kiedy uznałam, że jest ok, to oczka rękawowe przełożyłam na nitki osobno, a resztę leciałam dalej drutami - ALE tu już nie okrągło, a normalnie rzędami, bo od razu rozcięcie mi weszło. Każde 5 początkowych i końcowych oczek w KAŻDYM rzędzie robiłam prawymi oczkami, tak samo jak i 5 ostatnich CAŁYCH rzędów na dole sweterka i przy końcach rękawów - coby mi się nie zwijało nic. Na koniec wygrzebałam guzik i doszyłam.
Na fotkach lewy rękaw jakiś szerszy wyszedł? Ale są takie same, po 40 oczek mają.

